Opvoeden is niet iets wat je zomaar even doet en gaat dan ook niet altijd van een leien dakje. Je komt regelmatig iets tegen waarbij je denkt ‘help, wat moet ik daar nu weer mee?’. Je zit met je handen in het haar! Nu heeft iedere ouder dit natuurlijk! Maar als ouder met een handicap heb je nog weer met andere dingen te maken. Bijvoorbeeld als je zelf op bed ligt en je kind luistert niet. Je rent er dan niet even snel achteraan. Hoe los je dit op, zodat je kind toch luistert? Hoe leer je je kind naast de rolstoel te blijven lopen? Of als je slecht ter been bent dat ze je krukken omver lopen? Of hoe vervoer je je baby als je zelf in de rolstoel zit?
Daarnaast is er nog een omgeving die het je soms lastig maakt. Ze vinden jouw beperkingen zielig voor je kind. Hoe ga jij daar mee om? Reageer je op een opmerking of laat je het rusten? Natuurlijk zijn er ook leuke dingen die soms de nodige creativiteit vragen. Als je zelf niet met je kind weg kan, wil dit niet altijd zeggen dat je die dingen niet thuis kunt doen. Naast alle dingen waar je tegenaan loopt, zijn er ook de leuke en mooie momenten die de opvoeding met zich meebrengt. Denk aan het stralende snoetje, de ondeugende streken en de grappige opmerkingen.
.gif)