Onzichtbaar geweld: dit gaat ook over mij
Onzichtbaar geweld: dit gaat ook over mij
“Zolang we doen alsof mensen met een beperking geen seksualiteit hebben, blijft seksueel geweld onzichtbaar.”
Voor mij is dit geen abstract onderwerp. Het is persoonlijk.
Als lichamelijk beperkte ben ik afhankelijk van zorg. Dat betekent dat mensen dichtbij komen – letterlijk. In situaties waarin je kwetsbaar bent en moet vertrouwen op de ander.
En ik weet hoe ongemakkelijk dat kan worden.
Ik heb meegemaakt dat een mannelijke verzorger mij vaker en langer bekeek dan nodig was. Dat hij opmerkingen maakte over mijn lingerie. Misschien leek het klein. Misschien was het voor hem niets bijzonders. Maar voor mij voelde het grensoverschrijdend.
En wat het nog lastiger maakte: ik had hem nodig.
Dus wat doe je dan? Zeg je er iets van? Twijfel je aan jezelf? Laat je het gaan?
Precies daar zit het probleem.
Ik ben niet de enige. De cijfers liegen niet: 35% van de vrouwen en 15% van de mannen met een lichamelijke beperking maakte ooit seksueel geweld mee (Movisie/Rutgers 2011). Bij vrouwen met een auditieve beperking zelfs 43%. In de algemene bevolking ligt dit rond de 12% (CBS 2024). Niet perfect vergelijkbaar, maar de conclusie is glashelder: dit is structureel en ernstig.
Dat zijn geen uitzonderingen. Dat is een patroon.
En toch blijft het vaak stil. Ook ik heb getwijfeld of mijn ervaring “erg genoeg” was om te benoemen. Of ik het niet overdreef. Of het wel veilig was om er iets van te zeggen.
Die twijfel is geen toeval. Die ontstaat in een systeem waarin afhankelijkheid, schaamte en taboe samenkomen.
Ik merk hoe hardnekkig het idee nog is dat mensen met een beperking geen seksualiteit hebben. En juist daardoor worden onze grenzen minder serieus genomen. Wordt gedrag sneller gebagatelliseerd.
Maar mijn gevoel was duidelijk: dit klopt niet.
En dat gevoel zou altijd leidend moeten zijn.
Beleid op papier is niet genoeg. Ik wil zorg waarin ik me veilig voel. Waar grenzen worden gerespecteerd. Waar ik zonder twijfel iets kan zeggen – en weet dat ik serieus word genomen.
Daarvoor is meer nodig:
➡️ Bewustzijn bij zorgverleners over macht en grenzen
➡️ Ruimte om ervaringen te delen, zonder angst
➡️ Actief beleid dat leeft in de praktijk
➡️ En vooral: luisteren naar de mensen om wie het gaat
Ik deel dit omdat het niet alleen mijn verhaal is.
Zolang afhankelijkheid belangrijker is dan veiligheid, blijft dit probleem bestaan.
#seksueelgeweld #seksualiteit #grensoverschrijdend #handicap #intimiteit #taboe #intermobiel