chronisch ziek en klem door de stapeling
Chronisch ziek en klem door de stapeling
Als ik kijk naar wat er in 2027 allemaal duurder wordt, zie ik het zwaar in. Niet door één grote kostenpost, maar door een voortdurende stapeling van kleine verhogingen.
Ik luisterde naar de Troonrede van koning Willem-Alexander en werd er voor mijn eigen situatie niet geruster op. Als chronisch zieke zie ik vooral hoe de kosten op steeds meer terreinen oplopen. Ik ben niet de enige chronisch zieke in Nederland, dus het raakt velen met mij.
Medicatie en boodschappen
Chronisch ziek zijn is nu al duur. Ik gebruik medicijnen en voedingssupplementen die niet allemaal worden vergoed en waarvan ik prijsstijgingen zelf moet opvangen. Ook de boodschappen zijn de afgelopen jaren flink duurder geworden.
Eigen risico en zorgpremie
Mijn eigen risico is ieder jaar in januari al volledig verbruikt. Voor mij is het dus geen risico, maar een vaste jaarlijkse rekening. In 2027 stijgt het van €385 naar €400. Daarbovenop verwacht het kabinet dat de gemiddelde zorgpremie met €12,50 per maand stijgt, naar €169. Dat is nog eens ongeveer €150 per jaar extra.
Energiekosten
Door mijn chronische ziekte heb ik veel last van mijn spieren en moet de verwarming bij mij op ongeveer 22,5 tot 23 graden staan. Ik kan de thermostaat niet zomaar lager zetten om geld te besparen. Dat betekent meer spierklachten en meer pijn.
De Autoriteit Consument & Markt verwacht dat een gemiddeld huishouden met een gas0 en elektriciteitsaansluiting in 2027 ongeveer €141 extra aan netbeheerkosten betaalt. Daarnaast zijn mijn energietarieven fors gestegen. Om de kosten te beperken gebruik ik zelfs een petroleumkachel, maar toch betaal ik nog steeds ruim €300 per maand aan mijn energieleverancier, bovenop de petroleum.
Vanaf 1 januari 2027 stopt bovendien de salderingsregeling voor zonnepanelen. Teruggeleverde stroom kan dan niet meer worden weggestreept tegen stroom die later van het net wordt afgenomen. Het financiële voordeel van zonnepanelen wordt daardoor kleiner.
Ook vervoer kost steeds meer. Mijn aangepaste bus is geen luxe, maar een levensader om bijvoorbeeld het ziekenhuis te bereiken. In de tank gaat ongeveer 70 liter brandstof. Een kennis tankt daarom soms voor mij in België, omdat dat goedkoper is. Op 14 september 2026 lag de gemiddelde benzineprijs op €2,434 per liter.
Hulphond en vaste lasten
De kosten voor mijn hulphond stijgen ook, onder meer door hogere dierenarts- en trimkosten, terwijl de vergoeding van mijn zorgverzekeraar niet meestijgt. Voor mij is een hulphond geen luxe, maar een onmisbaar hulpmiddel. Dat geldt voor de gemiddeld 2500 hulphond-eigenaren. Daarbij komen ook stijgende vaste lasten, zoals verzekeringen.
De stapeling maakt het onhoudbaar
Je kunt naar iedere verhoging afzonderlijk kijken en zeggen: waar hebben we het over? Vijftien euro extra eigen risico. Twaalf euro vijftig extra zorgpremie per maand. Gemiddeld €141 extra netbeheerkosten per jaar.
Maar dat is nu juist het probleem. Het is nooit één bedrag. Het is het eigen risico én de zorgpremie én de energie én de brandstof én de boodschappen én de medicijnen én de kosten voor mijn hulphond.
Bij veel uitgaven kun je proberen te bezuinigen. Bij een groot deel van mijn kosten kan dat niet, omdat ze rechtstreeks samenhangen met mijn chronische ziekte. Ik kan mijn chronische ziekte niet een graadje lager zetten. Ik kan niet besluiten een maand geen medicijnen nodig te hebben. Ik kan mijn hulphond niet missen en mijn aangepaste vervoer niet zomaar aan de kant zetten.
Bezuinigen betekent voor mij daardoor al snel niet minder luxe, maar minder warmte, minder mobiliteit, minder zelfstandigheid en meer pijn.
Die vijftien euro extra eigen risico zal mij op zichzelf niet de das omdoen. Het is de stapeling van al deze kosten die voor mij onhoudbaar dreigt te worden. En ik ben daarin bepaald niet de enige.
Mijn oproep aan de politiek is daarom: kijk niet alleen naar iedere verhoging afzonderlijk, maar ook naar wat al die verhogingen samen betekenen voor mensen die vanwege hun gezondheid nauwelijks kunnen bezuinigen.
Veroni Steentjes is schrijver, oprichter van Stichting Intermobiel en coauteur van het boek Wij doen het ook!. Vanuit haar eigen ervaringen schrijft zij over inclusie, chronisch ziek zijn, intimiteit en de dagelijkse werkelijkheid van mensen met een lichamelijke handicap.
Afbeelding Chatgpt
#bezuiniging #stapeling #chronischziek #politiek #tweedekamer #intermobiel